smile!

Soms zijn er van die momenten die niet zomaar een lach op je gezicht toveren, maar een heel grote brede glimlach die ook, zélfs, verschijnt als je chagrijnig bent, je niet lekker voelt, het allemaal niet lekker gaat, je tentamens hebt of iets anders waarbij het lachen soms wel even wat laat afweten.

Die momenten die een lach tevoorschijn toveren zijn opzich niet heel zeldzaam bij mij, eigenlijk iedere avond op eetbond heb ik ze wel, of als ik er even tijd voor neem en rondkijk. Maar die momenten van een grote, heel brede en warmmakende glimlach zijn wat zeldzamer.
Die had ik bijvoorbeeld toen ik eens terugfietste van de middelbare school en er een meisje in de tuin zat, eikeltjes te zoeken terwijl ze op haar knietjes door de tuin kroop. Strálend om ieder klein eikeltje dat ze vond, als waren het diamanten.
Of toen ik in Rome was en een oude mevrouw bedelde om het wisselgeld van onze pizza's en lasagne maar wij haar een aantal appels, wat pakjes koekjes van een bepaald merk en een handjevol pruimen gaven en we haar even later tegen kwamen en ze met een gezicht alsof ze een schat had gevonden haar appels zat op te poetsen en zichzelf er in spiegelde, zonder te zien dat er allemaal mensen door het smalle straatje liepen.
En gisteren had ik ook zo'n moment, ik zat te peinzen over mijn tentamen Grieks -dat ik vandaag heb gemaakt- terwijl ik een gesprek voerde met een amice toen er een andere amice binnenkwam die vriendelijk groet, even stil is en vervolgens zich ineens bedenkt dat hij me een soort van had beloofd een knuffel te geven. En die knuffel kreeg ik dan ook, zo'n knuffel waarvan ik vervolgens dacht 'Tof, die had ik even nodig' (wat ook was waarom hij me beloofd was ;))
Of vandaag, toen ik Grieks zat te leren, nog een uurtje te gaan voor mijn tentamen, en hoofdpijn had en het allemaal niet lukte, en we naar een bepaalde winkel gingen om onze lunch te halen. Voor de winkel zat een straatmuzikant wat riedeltjes te spelen op zijn accordeon, van die onbestemde *tiedeliedeliedeladadidaida* tot hij mij aankeek, een knipoog gaf en "Schatje mag ik je foto" begon te spelen. Ondertussen zo breed grijnzend dat ik mijn hoofdpijn wel móést vergeten en al lachend de winkel in kon lopen.

Leuk, zulke momenten.

Comments

[Geplaatst door: Evert de Haan]

:D:D